| تبليغات | X |
|
آتش دل
|
||
|
ای مردم عالم در این دنیا به چه کارید هیچ ندارید اگــــر عشق ندارید ... |
یا رب...
آسمان تاریک بود٬نغمه در گوش نسیم می کرد
و نسیم دریا را نوازش می داد
دریا آرام و آب زلال
پای من همچون ماهی
هوس شیطنت روزگار کودکی را داشت
ناگهان دیدم که ترم از آب
برگشتم به این عالم درد
هرچه که می بست پایم را بگذاشتم به کنار
رفتم و رفتم بسوی او
مثل پرواز پروانه بسوی شمع
غرق در آرامش دریا
مغروق در سکوت و عظمت
وای که چه زیبا بود آن شب...
آسمان از پشت کوه ها می نگرد ...
خورشید تاب طلوع دوباره ندارد٬ آخر خجل است از روی مرد از دست نامردان...
ماه شرمگین است آری شرمگین است که نمی تواند شب مهتابی را به زمینِ بدون او هدیه کند...
همه چشم براه اویند...
...و او خواهد آمد
یا مهدی روحی فداک
|
